Yazar "Alataş, Hacer" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 4 / 4
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Koroner arter hastalığı tanılı 65 yaş üzeri servis hastalarının nütrisyonel durumu ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi(2026) Alataş, Hacer; Edanur,Amaç: Bu çalışmanın amacı; koroner arter hastalığı tanısı almış 65 yaş ve üzeri bireylerin beslenme durumu ile yaşam kalitesini değerlendirmektir. Yöntem: Çalışmaya; Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi kardiyoloji servisinde yatan ve koroner arter hastalığı tanısı almış toplam 187 birey (100 kadın; 87 erkek) dâhil edilmiştir. Bireylere Mini Nütrisyonel Değerlendirme Kısa Formu (MNA-SF) ve Dünya Sağlık Örgütü Yaşlılar İçin Yaşam Kalitesi Modülü (WHOQOL-OLD) uygulanmıştır. Boy ve vücut ağırlığı ölçülmüş; vücut kitle indeksi (VKİ) standart formüller kullanılarak hesaplanmıştır. Bulgular: Katılımcıların %75;4’ü (n=141) 65–74 yaş aralığında; %24;6’sı (n=46) ise 75 yaş ve üzerindeydi. Bireylerin %46’sının beslenme durumu normal; %38;5’inin malnütrisyon riski altında ve %15;5’inin malnütrisyonlu olduğu belirlenmiştir. Yaşam kalitesi değerlendirmesinde; yakınlık (16;55±3;04) ve özerklik (15;33±2;63) alt ölçeklerinde yüksek puan ortalamaları; duyusal işlevler (14;02±4;20); geçmiş; şimdi ve gelecek aktiviteler (14;49±2;98); sosyal katılım (13;67±3;43) ve ölüm ve ölme (13;90±4;88) alt ölçeklerinde ise orta düzeyde puanlar elde edilmiştir. Yaşam kalitesi genel ölçek puanı yüksek bulunmuştur (87;99±12;96). MNA-SF puan ortalaması 10;65±2;86 olarak saptanmış olup; bu durum grubun genel olarak malnütrisyon riski altında olduğunu göstermektedir. MNA-SF puanları ile yaşam kalitesi alt ölçekleri arasındaki ilişki incelendiğinde; en güçlü korelasyonların sosyal katılım ve yaşam kalitesi genel ölçek puanları ile olduğu görülmüştür. Sonuç: MNA-SF skorlarına göre bireylerin %38;5’i malnütrisyon riski altında; %15;5’i ise malnütrisyonludur. Beslenme durumu daha iyi olan bireylerde yaşam kalitesi puanları; özellikle sosyal katılım ve yaşam kalitesi genel ölçeği alanlarında; anlamlı düzeyde daha yüksektir. Bu bulgular; koroner arter hastalığı olan yaşlı hastalarda rutin beslenme taraması ve hedefe yönelik müdahalelerin önemini vurgulamaktadır.Öğe “Lipödemin Patofizyolojisi ve Yönetiminde Beslenme Stratejileri ile Diyet Takviyelerinin Etkisi(Cappadocia University Press, 2025) Bektaş, Sümeyra; Alataş, HacerLipödem, patolojik deri altı yağ dokusu (SAT) birikimi, mikroanjiyopati, kronik doku inflamasyonu ve uzuvlarda oluşan ağrı ile karakterize, otozomal baskın kalıtımsal, ilerleyici, genetik faktörler ve çevresel faktörlerin etkileşimi ile ortaya çıkan bir hastalıktır. Semptomlar genellikle hormonal değişim dönemlerinde ortaya çıkar ve östrojenlerin patofizyolojik süreçteki rolünü desteklemektedir. Son yıllarda lipödem hastalarının semptomlarını hafifletmeye yönelik uygun beslenme tedavisinin belirlenebilmesi amacıyla çeşitli klinik çalışmalar yürütülmüş ve bu çalışmaların bulguları, özellikle ketojenik diyetin veya Akdeniz diyetinden esinlenen düşük karbonhidratlı yüksek yağlı diyetin ve antioksidan açısından zengin besinlerin tüketilmesiyle genel vücut kompozisyonunda ve özellikle etkilenen bölgelerde (üst ve alt ekstremiteler) iyileşme olduğunu göstermiştir. Lipödemde diyet takviyelerinin kullanımı ise uygun diyet programıyla desteklenerek kilo verme sürecini iyileştirmeye yardımcı olabilir. Bu nedenle, diyet takviyelerinin kullanımı, lipödem hastalarında yağ dokusunun ve ilgili sorunların azaltılması için invaziv tekniklere geçerli bir alternatif olabilir. Lipödem ile ilgili yapılan çalışmalar, ketojenik diyetin lipödem üzerinde olumlu etkiler sağladığını gösterse de lipödemde uygulanacak beslenme tedavisinin net belirlenebilmesi ve diyet takviyelerinin etkinliklerini doğrulamak için günümüzde daha çok çalışmaların yapılmasına ihtiyaç vardır. Bu derlemenin amacı, lipödem hastalığının beslenme ile ilişkisini ve diyet takviyelerinin lipödemin yönetiminde sağlayabileceği katkı potansiyelini bilimsel veriler ışığında değerlendirmektir.Öğe The relationship of dietary antioxidant capacity with laboratory and anthropometric measurements in hemodialysis patients(MediHealth Academy Yayıncılık, 2023) Arslan, Nurgül; Alataş, Hacer; Pembegül, İremAim: Dietary antioxidant intake correlates with blood antioxidant content and protects against oxidative damage and related inflammatory complications. This study was conducted to examine the relationship between total antioxidant capacity of diet and effective factors with laboratory and anthropometric parameters in patients undergoing hemodialysis. Material and Method: The present case-control study consisted of 62 cases and 59 controls individuals who received hemodialysis treatment between the ages of 35-75. Dietary intake, sociodemographic data, medical history, and anthropometric measurements were collected from participants using a validated questionnaire. Results: Examining the association between dietary components and diet's total antioxidant capacity (dTAC) reveals a positive correlation between dietary protein (kg/avg), beta carotene (mcg/day), vitamin C (mg/day), vitamin E (mg/day), and polyunsaturated fatty acids (PUFA) (g/day) (p=0.002). The serum albumin, serum neutrophil to lymphocyte ratio and HDL-cholesterol have been reported to have a positive relationship with dTAC. And body mass ındex (BMI) and other anthropometric parameters were found to have a negative connection with dTAC (p=0.007). Conclusion: Total dietary antioxidant capacity is effective on anthropometric measurements and serum laboratory values. Increasing the antioxidant capacity of the diet in hemodialysis patients is important to prevent complications related to inflammation.Öğe Üniversite öğrencilerinin fonksiyonel besinlere yönelik tutum, davranış ve bilgi düzeyinin değerlendirilmesi(MediHealth Academy Yayıncılık, 2023) Arslan, Nurgül; Alataş, HacerAmaç: Bu çalışmada Malatya ilinde kamu üniversitesinde eğitim alan öğrencilerin fonksiyonel besinlere yönelik bilgi düzeylerini belirlemek, tutumlarını ve davranışlarını etkileyen faktörleri değerlendirmek amaçlanmıştır. Materyal-Method: Çalışmaya Malatya ilinde üniversitelerde öğrenim gören 363 kadın ve 255 erkek olmak üzere toplam 618 birey dahil edilmiştir. Araştırma verileri yüz yüze anket yöntemi ile toplanmıştır. Anket formu demografik özelliklere ilişkin sorular, beslenme alışkanlıklarına ilişkin sorular, genel sağlık durumuna ilişkin sorular, antropometrik ölçümler (vücut ağırlığı, boy uzunluğu) ve fonksiyonel besinler bilgi düzeyi ve besin tercihi ölçeği bölümlerinden oluşmaktadır. Veriler SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 23.15±4.25 yıldır. Bireylerin %65.04’ünün daha önce fonksiyonel besin terimini duyduğu saptanmıştır. YETBİD-Temel Beslenme Bilgisi Puanın kadınlarda (54.66±8.85), erkeklere (51.14±8.22) göre daha yüksek puan ortalamalarına sahip olduğu belirlenmiştir (p=0.031). Bireylerin fonksiyonel besinler için bilgi tutum ölçeği güven alt başlığı puanı kadınlarda (3.95±1.04), erkeklere (3.15±1.04) göre daha yüksek saptanmıştır (p=0.044). Temel beslenme puanı hem kadınlarda hem erkeklerde yükseldikçe fonksiyonel besinlere yönelik tutum ölçeği puanının da artığı görülmüştür. Yapılan çoklu regresyonda fonksiyonel besinlere yönelik tutum ölçeği toplam puanını kadın cinsiyet, eğitim süresi, temel beslenme puanı, besin tercihi puanı değişkenlerinin anlamlı olarak etkilediği belirlenmiştir (p
